Carmen Johannis de Gersonis super recogitacione mortis

CErne quis es. quid agis moreris dic, duc [cor in alta. supra lin.]

Cor cruce compungant spes timor ardor amans

Cantica, saltum, lamentum, planctumque frequenta.

Iungito iocundum psalterium cythare.

Concine sicut olor tua dum mors imminet, o mors

Mortua morte Iesu, sis michi porta poli

Tempus adest anima quo sponsa cubile beatum

Sponsi conscendas federe perpetuo.

Ergo cantet himen mens, os, cor, lingua vigorque

Plaude sali coram, te iubilus rapiat.

Te tamen et tua fle tua sit spes vnica Cristi

Passio, sit meritum gracia sola tuum.

Buccinet aure tua sonitu vario tuba duplex

Terreat ite tonans blanda venite leuet

Turturis hec faciens iunges suspiria, suaui

Quid vel a lauda canit vel philomena melos

Cor tremet ob tractus varios, dum leticie vis

Cor vehit in altum, mox premit anxietas

Carmina nocte deus tibi dat dum te peregre fers

Fac resonet sua laus iugiter ore suo.

De Laude Musice.

MUsica diuini noua pulsu que fit amoris

Extolli nulla laude satis poterit.

Cor recreat. curas abigit. falstidia [[f]] mulcet

Fitque peregrinis quos vehit apta comes.

Per medias hiemes per soles carmine fisus

Ibo spe paciens, letus, alacris, ouans.

Nam fugiunt tristes cantu per inania cure

Omnis et insidians hostica pestis hebet.

Vertitur occursu psallentum Saul velut alter.

Factus homo psallit fitque propheta nouus.

[Item Solinus in de mirabilibus mundi dicit quod in Alesina regione est fons quietus semper et numquam manans nisi ad cantum vel ad cytharam sive ad tybiam. sed statim vero ad sonum melodie tumescit et alium suum excedit. in marg.]

[Item. Versus. Collige sex causas quare vocaliter oras. Vt torpor cede mentis deuocio crescat. Vt cor mundetur et proximus edificetur. Lingua laudetur opifex, demonque fugetur. in marg.]

Exagitat nequam dum spiritus hunc, cytharedus

Pastor per numeros cogit abire David

Vatidicus deerat Helizeo spiritus olim,

Dum cecinit psaltes protinus implet eum.

Pithagoras motus fuerat componere cordis

Adiectis cythare compositis numeris.

Spiritus ecce monet spirans per carmina vatum

Ad domini laudes cuncta creata simul.

Vt iubilent, psallant, exultent, vt cytharam dent,

Tympana cum cordis, organa, nabla chorum

Corpora spiritibus sunt organa consona. mundus

Est chorus vnus quo ludere noys amat.

Carmine mundano sibi dissona praua voluntas

Concordans toti, fit moderante deo

Ornat et ipsa notis breuibus longis ve camenam

Improba viuendi mors variando vices.

Discantum mollem miserans dat gracia, raucis

Stridet de penis culpa tenore graui.

Hew fuge te tali fuge deprecor esse tenore

Vt sis sub molli molle cor adde tibi.

Quid quod corporibus curandis musica prodest.

Dum cor letificat, lenit et alleuiat

Dant vtrumque tibi gentiles, pulcer Appollo

Carnis, et medice Phebe repertor opis.

Colligitur pulsu venarum musica cordis.

Que sit temperies que frasis, atque thesis.

Hoc medicus tactu iuuenis coniecit amorem

Cuius in Agnete cor furit igne graui

Carmina non loquimur nunc execranda magorum.

Nec nisi misticus est ipse poeta placet.

Amphion ac Orpheus cantu mouisse feruntur

Hic lapides diras hic furias Herebi.

Moribus hec duris si transfers instituendis

Mutandique bona dogma salubre canunt

Adde quod in populis mutat vel iam variatos

Insinuat mores musica cuique sua

Est grauis huic petulans illi mollis vel agrestis

Vnaque dilatans cor vehit ista premit

Est diatesseron est diapente cum diapason

Triplex legitimis copula nexa tonis.

Rursus in octo tonos finem medium caput omnes

Cantus partiri suscipit ecclesia.

Antiphonas dedit ad psalmos Ignacius aptas

Monte prout quodam desuper audierat.

Turpibus et fedis infantum queso cauete

Flexibiles animos cantibus inficere.

Festinat in teneras energia carminis aures.

Vret vt vrtice cor tibi [[lud]] lubrica vox.

Vrit cantando facit idem sepe videndo.

Femina, flagicy fundit vtrumque vnus

Quid numeremus aues humano que capiuntur.

Cantu nec cantum despicit vlla suum.

Pisces et cerui mulcentur cantibus, egris

Antidotum varys musica crebro fuit.

Prebe fidem grecis delphinus Ariona vexit.

Fluctus per medios dum lira mulcet eum.

Fistula pastoris pecudes armenta gregisque

Solatur nec eas terret ymago lupi

Pascua tunc secura metum, minuitque magistro.

Tedia pascendi rusticus iste sonus

Fistula Pan Phebi cythare certauit agrestis

Iudice te Mida victus Appollo fuit.

Iudicium nam cuique suum sua cuique voluptas

Sic natura suum grande [[melod]] melos variat

Buccina terribilis animosum pectus equorum

Bellis exacuit militis ira viget

Femina dum texit donec pueroque soporem.

Ducens in cunis cantat inepta rudis.

Celica turba Iesu nati fescennia cantat.

Pax homini terris gloria celsa deo

Rusticus arua colens, an vociferando iocatur

Cantat et alleuiat inde viator iter.

Artem quisque suam mulcet durumque laborem

Qualicumque sono, sit licet asperior.

Vox devota deum placat iratum, placet armis

Ciuibus, ipsa choris concinit angelicis.

Vocibus ecclesie pater Augustine fateris

Motum te lacrimis ora rigasse pys.

Felix cuius erant peccata retecta Maria

Que tociens voces celitus aure capis.

Organa dum cantat sibi soli, corde canentem

Corde deo pleno Ceciliam legimus.

Cordibus vt nostris psallamus Paule monebas

Actio nam talis iure beat duplici.

Inchoat hic et nunc celum, viteque beate.

Moribus et ritu degit in exilio

Mors venit in terra que carnis vincula resoluit

Cantantem in psalmis victor in alta vehit.

Ecclesiasticorum exhortacio Ad Cantum.

SEmper in ore tuo sit laus sint cantica Syon.

Quamvis captiuum te Babylone doles.

Fac hoc precipue, cui cantus ecclesie dant.

Absque labore cibos veste domoque tegi.

Hoc leue pondus, et hoc tibi sponte iugum posuisti

Fer, nec dum viues rumpe vel excucias.

Sed tedet dices eadem tociens iterari

Mentem cum cerebro vox reboando grauat

Quo crucier doleamque modo nescitis amici.

Fundere sufficiat corde preces domino

Frater nil magnum sine magno vita labore.

Fert hominum, perstes, vsus alacris erit.

Tu tibimet crebro dic ecclesie vice fungor.

Psallentisque dolor vertitur in meritum

Paucis crede [[das]] datur constans oracio cordis.

Laudandum sed opus, dum canis ore, facis

Reddis vota deo, tua fratrum debita soluis

Corpus dum torques frigore, fame, siti.

Lex hec est hominis veteris, labor et sudor hec sit.

Posterius requies ve sine, cantica, laus.

Viuere non fas est homini semper prout optat

Optet quod lex vult, et sua tempora dant.

Redde prius Domino quod debes, deinde vacabis.

Scripto vel studio seu meditare silens.

Scito valere nichil studium. non martirium. nec

Cor raptum. nisi sit iussio facta dei

Inde metire tuos instinctus, quando sequendi.

Nam motus cordis fallere crebro solent.

Te desiderio cordis committere noli.

Commentisque tuis sed patris imperio.

Esto tuis ita solicitus studijs, quasi semper.

Cor sit ad arbitrium presto redire tuum.

Gracia dux hoc sola potest conferre, precemur

Gracia sit iutrix, sit comes assidua.

Tristis es equo tunc animo psallens tibi vim fac.

Vim patitur celum, vim faciamus es.

Mox veniet, gaudet, mors te de carcere soluens

Psalmis cantantem victor ad alta vehet.

De Laudibus elegie spiritualis.

QVisquis amas prosam metris ignoscito nostris

Sponte stilo veniunt, corque lepore trahunt.

Diuos blanda libens elegia cantet amores

Tracta malis tociens serua libidinibus.

Soletur senium, iam non captiua refectis.

Vnguibus et casto coniugis apta thoro

Cur non ancille fronesis si libera fiat.

Mundaque complacito confoueare sinu.

Non maiestati dictorum, detrahit vsus

Metrorum maius pondus eis tribuit

Versibus omnimodis vates scripsisse sciuntur

Vt Ieremias, Iob sic David, et Moyses.

Carmina composuit Salomon rex milia quinque.

Cantata est mulier fortis ab ore suo.

Frenant ne vaga sit metra mentem plurima paucis

Arcant et prestant esse sui memores

Plus sensus, plus lucis habent plus ordine pollent

Versus, si cor eis cum studio dederis.

Verius et breuius seruantur scripta ligata.

Metro, nam vicium protinus insinuant.

Forcior est vox que per stricta [[form]] foramina transit.

Quam que decursu liberiore meat.

Non aliter metris sentencia pressa canoris.

Vi maiore sonat, percutit, et penetrat [et cetera Hec Jo. Ger. man.rec.]

[ff. 63r-68v vacant]